Hét ondernemersnetwerk in de Randstad
VNO-NCW WEST  >  Nieuws

Nieuws

Machtigingen beherenMachtigingen beheren
http://www.vno-ncwwest.nl/NieuwsFoto/180405%20Het%20Blauwe%20Fietspad%20-%20Pont%20Amsterdam.jpg
Het Blauwe Fietspad
Datum: 04-04-2018

​Op weg naar een vroege afspraak in IJmuiden schaar ik mij in de wachtende rij scholieren. Zij maken het meeste kabaal, als je ze vergelijkt met de andere fietsers: de volwassenen op weg naar hun werk. Regelmatig richt ik mijn blik op de klok, die gestaag aftelt naar het moment van afvaren. Daarna kijk ik over het kanaal, en zie de pont al in de ochtendnevel opdoemen, terwijl de andere pont al bijna aan de overkant is.

Mijn fietstocht, en die van duizenden anderen, wordt dagelijks onderbroken door het Noordzeekanaal. Een brede strook water die sinds 1876 de IJmond in twee stukken deelt om de Noordzee met de haven van Amsterdam te verbinden. Precies ter hoogte van het gebied Holland op zijn smalst - met zijn 7 kilometer breedte toentertijd het smalste deel van Holland – werd de eerste spade in de grond gezet. De aanleg van het kanaal was een echt waagstuk. Tegenwoordig is Hollands op z’n smalst een bekende uitdrukking die duidt op de bekrompenheid, kleinzieligheid of zuinigheid van Nederlanders.

Ponten varen al sinds 1902 tussen Velsen Zuid en Velsen Noord. Er lag zelfs rails op om de tram tussen Haarlem en Alkmaar over te zetten. In een oud contract met koning Willem III uit 1866  is te lezen dat met het graven van het Noordzeekanaal is bedongen dat te allen tijden een oeververbinding voor voetgangers gehandhaafd zou blijven. Inmiddels vervoert de pont meer fietsers dan voetgangers en staat er met enige regelmaat een vrachtwagen met gevaarlijke stoffen op het middendek. Tot het jaar 2000 hadden reizigers de beschikking over twee pendelende ponten om de oversteek te maken. Ondanks vele protesten werd in dat jaar, ingegeven door bezuinigingen, overgegaan naar slechts één pont. In een klap werd de dienstregeling gehalveerd. En 20 minuten wachten, voordat je verder kunt, is lang. Te lang.

Eenmaal op de pont adem ik de zilte zeelucht in en kijk naar het westen, waar de nieuwe grote zeesluis in aanbouw is. Het uitzicht hier is werkelijk uniek en de pauze die de overtocht biedt doet mij mijmerend de komende dag doornemen. Druk als altijd, maar op de pont ben ik even ‘vrij’. Ik ben blij dat het de gemeenten Velsen, Beverwijk en Heemskerk ook voor 2018 weer gelukt is een tweede pont te financieren. Daardoor maken er structureel 15% meer fietsers gebruik van de oversteek en laten daarmee de autosleutels thuis. Als het straks ook lukt om de IJmondiale snelfietsroute aan te leggen, nemen die aantallen volgens mij alleen maar toe, en verdient de oversteek met de pont werkelijk het predicaat 'het blauwe fietspad'.

Dat de tweede pont blijft, is nog onzeker. Voor 2018 sloegen overheden – gemeenten en het Rijk – de handen opnieuw ineen om het benodigde bedrag op tafel te krijgen, maar of dat voor 2019 en de jaren erna gaat lukken? Provincie, Rijk en gemeenten vinden het stuk voor stuk belangrijk dat fietsers gefaciliteerd worden en het fietsen wordt gestimuleerd. Gezondheid, leefbaarheid en luchtkwaliteit zijn belangrijke argumenten om het fietsen te promoten ten opzichte van de auto. Toch lukt het nog niet om gezamenlijk een structurele oplossing te vinden en te zorgen voor die betrouwbare, snelle en regelmatige oversteek bij Velsen. Wordt dit straks opnieuw Holland op z’n smalst of maken we er met elkaar Holland op z’n breedst van zodat de tweede pont, en daarmee ons blauwe fietspad blijft?

Sophie Zwetsloot namens Stichting IJmond Bereikbaar


 
Bijlagen
Deel artikel